ο γιός του Άρη

Posts tagged ‘homo’

ζω για να δω

Η rocknsane λέει ότι:

Ανυπομονώ για τη μέρα που και οι δικές μας εταιρείες θα το κάνουν.

Ποιό; Το να συμμετέχουν σε μια εκστρατεία σαν το It gets better.
Τι είδε;
Το ακόλουθο:

μια προσφορά του Google:

Εγώ προσθέτω σε αυτό το ότι ζω για να δω αυτό στην Κύπρο:

Διότι, όπως και αν το δεις, άλλο να το λέει ο πρόεδρος.

Δυστυχώς, ισχύει και το άλλο να το λέει ο βουλευτής.

Ας μιλήσουμε ίσσια για τους ‘ζαβούς’

Αν δεν έχεις χρόνο και θα δεις μόνο ένα σημείο σε αυτό το κείμενο, δες το τελευταίο βίντεο.

Αν έχεις χρόνο δες και μάθε…

Πριν από λίγες μέρες δημοσίευσα ένα κείμενο με κάποιες από τις σκέψεις μου. Πάει καιρός να γράψω τέτοιο κείμενο.
Ξέρετε, όσο κι αν νιώθω ότι αδικούμαι κάποτε, δεν θέλω να θυμώνω με τον κόσμο. Θέλω να πιστώνω την άγνοιά τους για να μην τους κρατώ κακία. Θέλω να πιστεύω ότι έχουν αυτές τις απόψεις διότι δεν ξέρουν.
Αυτά είναι πραγματικότητες, όμως κάποτε δυσκολεύεσαι να μην θυμώνεις.
Δεν μιλώ μόνο για τον Αντρέα, διότι σε αυτόν δεν με θυμώνουν τόσο οι απόψεις του όσο το ότι νιώθω ότι είναι αγενέστατος και ότι αποτελεί ανώφελη σπατάλη δημοσίου χρήματος.
Μιλώ και για τους άλλους, που είναι πιο διακριτικοί και, ίσως, πιο επώδυνοι.

Τι προηγήθηκε του κειμένου μου;
Τίποτε νέο. Τίποτε που δεν γίνεται συνέχεια.

 

Justin

 

Ο Justin Aaberg, ένα δεκαπεντάχρονο παιδί, ΚΡΕΜΑΣΤΗΚΕ στο σπίτι του τον Ιούλιο.

Φέτος τον Ιούλιο.

Που ήσουν εσύ; Στην θάλασσα; Στις διακοπές;

Αυτό το παιδί ήταν στο μέρος όπου πρέπει κανείς να νιώθει ασφαλείς, το σπίτι του. Και έκανε το μόνο που έβλεπε ως λύση σε αυτά που βίωνε. Κρεμάστηκε.

Οι φίλοι του, μετά την αυτοκτονία έκαναν δηλώσεις σχετικά με το ότι συχνά γινόταν θύμα κακοποίησης (bulling) λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού του.

===================

 

Billy

 

O Billy Lucus, ένα δεκαπεντάχρονο παιδί, ΚΡΕΜΑΣΤΗΚΕ στο σπίτι του στις 9 Σεπτεμβρίου.

Ναι, μέχρι πριν μόλις δύο μήνες ήταν μαζί μας. Είχε γονείς, γείτονες, φίλους.

Πριν φτάσει σε αυτό το βήμα είχε υπομείνει χρόνια κακοποίηση λόγο του ότι συμμαθητές του ΘΕΩΡΟΥΣΑΝ ότι είναι gay.

Τονίζω, τον θεωρούσαν. Μπράβο μας.

===================

 

Asher

 

Δύο βδομάδες μετά ο Asher Brown ΑΥΤΟΠΥΡΠΟΛΗΘΗΚΕ μετά από μήνες κακοποίησης. Ηλικία; 13 ετών.

Πραγματικά, τι υπάρχει να σχολιάσω σε αυτό.

Ηλικία; 13 ετών.

===================

 

Cody

 

O Cody J. Barker, ανοικτά ομοφυλόφιλος, δεκαεφτά ετών, 17. Προσπάθησε.

Ήταν δραστήριος στο σχολείο του όχι μόνο στην χορωδία αλλά και με άλλους τρόπους. Πρόσφατα παρακολούθησε ένα σεμινάριο για μπορέσει φτιάξει μια ‘Σύμπραξη ομοφυλόφιλων/ετερόφυλων’ (gay/straight alliance) ατόμων στο σχολείο του έτσι ώστε να δοθεί σε άλλους η στήριξη που αυτός δεν είχε ποτέ.

Αυτοκτόνησε στις 13 Σεπτεμβρίου.

===================

 

Seth

 

O Seth Walsh δεν άντεχε άλλο την κακοποίηση που δεχόταν στο σχολείο.

Σε ηλικία 13 ετών πέθανε στις 29 Σεπτεμβρίου, 10 μέρες (!!!) μετά που ΚΡΕΜΑΣΤΗΚΕ στην πίσω αυλή του σπιτιού του.

===================

Ο Tyler Clementi, πρωτοετείς στο Πανεπιστήμιο, έκανε έρωτα με έναν άντρα στο δωμάτιό του. Ο συγκάτοικος του θεώρησε ότι είναι εντάξει να τον βιντεοσκοπήσει και να αναπαράγει το βίντεο στο διαδίκτυο. Ο Tyler, μη αντέχοντας τις συνέπειες του γεγονότος πήδηξε από την γέφυρα George Washington στις 22 Σεπτεμβρίου.

===================

 

Zach

 

O Zach Harrington πάλευε για χρόνια για αποδοχή.

ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ μια βδομάδα μετά που η κοινότητά του εκφράστηκε με μίσος εναντίων τις πρότασης ο Οκτώβριος να ονομαστεί ‘Μήνας Gay Ιστορίας’ στην πόλη του.

Και να δεις που κάποιοι νομίζουν ότι η κοινότητά μας είναι αυτή που θα μας στηρίξει…

===================

 

Raymond

 

Ο Raymond Chase, φοιτητής σε Πανεπιστήμιο, έμοιαζε να είναι προσαρμοσμένος.

Έμοιαζε να είναι εντάξει.

Σε ηλικία 19 ετών ΚΡΕΜΑΣΤΗΚΕ στο δωμάτιό του.

===================

Αυτοί δεν είναι όλοι. Να εξηγούμαστε…

Αυτές οι περιπτώσεις είναι οι πρόσφατες που είδαν τα φώτα της δημοσιότητας στις ΗΠΑ. Μόνο πρόσφατες. Μόνο καλυμμένες από τον τύπο. Μόνο στις ΗΠΑ.

Αλλού δεν γίνονται.

Αλλού τα κάνει το κράτος, οργανωμένα.

===================

Προφανώς υπάρχουν παντού ενδιαφέρουσες προσωπικότητες στην πολιτική. Ο κύριος που ακολουθεί προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα

Κρατήστε όμως και το ότι ο δημοσιογράφος δεν του χαρίζεται εύκολα.

===================

Εάν είσαι κάποιος που δεν είναι σίγουρος παρόλα τα πάρα-πάνω διότι ξέρει λόγους γιατί εν παράλογο τούτο που ζητούμεν τζαι διότι το ότι αυτοκτονούμεν για να το κερδίσουμεν δεν παίζει ρόλο, πάρε να σκεφτείς τζαι ρώτα με ότι θέλεις.

Αλλά άμαν είμαι θυμωμένος, έτσι βίντεα ευχαριστιούμαι τα (αν είσαι δουλειά ή έχεις πρόβλημα με την λέξη Φάκ, δε το τούτο δαμέ που βάλει Μπιιιιπ.

Lets do some straight talk about gay marriage.

Υ.Γ.: Πρόσφατα εθκιάβαζα την συνέντευξη κάποιου που επιχειρηματολογούσε κατά του γάμου ομοφυλοφίλων και (μεταξύ άλλων ωραίων) είπε και ότι

«Τα πράγματα γίνονται λίγο έντονα κάποτε διότι η άλλη πλευρά (άσχετο: φέρνει λίον κυπριακό τούτο!) παίρνει το θέμα προσωπικά. Ενώ είναι θέμα αρχών.»

Τι μας λες ρε…

Άκου κύριε μου τι κάμνουν… Μυγιάγγιχτοι ρε… δεν εξαναείδα ποττέ μου…

Υ.Γ. 2 : Ζητούμε τόσα πολλά;

Με μπόλικες πληροφορίες από ΕΔΩ και, φυσικά το YouTube.

Πώς ο Αντρέας Θεμιστοκλέους και ο Αρχ. Χρυσόστομος έβαψαν τα χέρια τους με αίμα

Ο Αντρέας Θεμιστοκλέους ήταν (υποθέτω) ‘εκπαιδευτικός’. Σήμερα είναι μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Παρόμοια καθήκοντα αντιλαμβάνομαι πως έχει και στον Δημοκρατικό Συναγερμό, το μεγαλύτερο κοινοβουλευτικό κόμμα στην Κύπρο.

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος είναι ο ανώτατος άρχοντας της (Ελληνορθόδοξης) Εκκλησίας της Κύπρου. Καλείται να διαχειριστεί την περιουσία και τις δυνατότητες που η Εκκλησία αυτή, μέσα σε δύο χιλιετίες μάζεψε, ώστε ο λαός να μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια  και να μην χάσει την επαφή με τον Θεό.

Πώς λοιπόν ένας άνθρωπος του Λαού και ένας του Θεού έγιναν δολοφόνοι;

Ο Αντρέας Θεμιστοκλέους κάνει αγώνα κατά των ομοφυλόφιλων ανθρώπων. Ο αγώνας του, όσο κι αν θέλει να πείσει, δεν περιορίζεται στο να μην επιτρέπεται να παντρευτούν. Ο Αντρέας Θεμιστοκλέους κάνει ότι μπορεί ώστε να περιορίσει τα δικαιώματα μιας ομάδας ανθρώπων που δεν φταίει σε τίποτα και που δεν θα μπορούσε, ακόμη κι αν ήθελε, να επηρεάσει την ζωή του.

Λέει ότι αν αυτοί παντρευτούν (ή ακόμα και συμβιώσουν) θα οδηγηθούμε στον γκρεμό.
Λέει ότι θα καταστρέψουν τους θεσμούς.
Λέει ότι θα καταστρέψουν τις αξίες.

Λέει ότι έχουν ήδη όλα όσα χρειάζονται.

Δεν λέει για τους θεσμούς που χτίστηκαν ενώ ήταν ενήμεροι για την ύπαρξη αυτών των ανθρώπων αλλά δεν τους συμπεριέλαβαν.

Δεν λέει για τις αξίες που αγνοούν αυτούς τους ανθρώπους που δεν έχουν κανένα έλεγχο των αισθημάτων τους. Και όσο δύσκολο κι αν είναι να το φανταστεί, περί αισθημάτων πρόκειται, όχι περί κάβλας.

Δεν λέει ότι μεγαλώνουν νομίζοντας ότι είναι μόνοι τους, ότι είναι άρρωστοι, ανώμαλοι, ότι δεν αξίζουν όσο οι άλλοι, ότι αν μοιραστούν αυτά που νιώθουν θα χάσουν δικαιώματα, φίλους, συγγενείς, δουλειές.

Λέει απλά ότι αυτά πρέπει να τους αρκούν.

Ο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και Πάσης Κύπρου εκπροσωπεί τον αρχαιότερο ‘επίσημο’ θεσμό στο Νησί. Όμως, η Εκκλησία έχει πολύ συγκεκριμένες απόψεις επί του θέματος των ομοφυλοφίλων ανθρώπων. Αποδέχομαι πλήρως ότι για διάφορους λόγους δεν θα μπορούσε να αλλάξει αυτές τις θέσεις της.

Η Εκκλησία απαγορεύει τους θρησκευτικούς γάμους ομοφυλοφίλων ατόμων. Δικαίωμά της.

Παράλληλα όμως υπενθυμίζει ότι είναι αμαρτωλοί.

Ότι είναι η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ αμαρτία που μπορεί να κάνει κανείς… Δυστυχώς το ακούω συχνά αυτό… Κρίμας, εγώ νόμιζα ότι ο δολοφόνος, ο βιαστής, ο κλέφτης… και τόσοι άλλοι ήταν πιο αμαρτωλοί από εμένα που αγάπησα.

Την ίδια ώρα εμπλέκεται στα της πολιτείας για να μην επιτρέψει ούτε σε αυτήν να αποδεχτεί τους ομοφυλόφιλους ανθρώπους (νομιμοποιώντας τις σεξουαλικές τους πράξεις ή τις σχέσεις τους, ανάλογα με την χρονική στιγμή)

Ο Αντρέας Θεμιστοκλέους έχει καθήκον ως βουλευτής και δη ως μέλος της επ. Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να οδηγήσει τον κόσμο προς μια συγκεκριμένη οδό. Αυτή του σεβασμού των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, του σεβασμού των Ανθρώπων.

Η Εκκλησία έχει καθήκον να προωθήσει τα μόνα δικαιώματα που ο Θεός έδωσε στους ανθρώπους, της αγάπης, του σεβασμού… Από ότι ξέρω, δεν είναι στα δικά μας δικαιώματα η Κρίση.

Και οι δύο έκαναν τις επιλογές τους.

Και όχι μόνο ο Αντρέας Θεμιστοκλέους και η Εκκλησία.

Και ο κάθε Αντρέας Θεμιστοκλέους και η κάθε Εκκλησία.

Και το ΡΙΚ όταν απέρριψε την διαφήμιση για τις διακρίσεις προς τον σεξουαλικό προσανατολισμό.

Και ο Δημοκρατικός Συναγερμός που πήρε θέση κατά του Γάμου Ομοφυλοφίλων και δεν καταδίκασε τις δηλώσεις του βουλευτή του.

Και το ΑΚΕΛ που, αντίθετα από τα όσα ορίζει η ιδεολογία του, δεν υποστήριξε μια ομάδα πολιτών που αδικείται.

Και τα κόμματα του Κέντρου που δεν πήραν θέση. Ακόμη περισσότερο διότι αν πάρουν θα κάνουν τον ΔηΣυ να μοιάζει δεκτικός.

Και ο δάσκαλος που όταν βλέπει τα μωρά να περιπαίζουν το μαυρούιν ή το ρωσούιν θυμώνει τους τζαι εξηγά τους γιατί δεν πρέπει αλλά δεν κάμνει το ίδιο για το (ίσως) ομοφυλόφιλο παιδί της τάξης.

Και ο εργοδότης που επειδή αντρέπεται να θωρούν οι πελάτες τον πούστην τζαι την λεσβίαν εν θα τους δώκει την προαγωγή που τους αξίζει.

Και τόσοι άλλοι…

Και ο καθένας…

Εσείς, κύριοι και κυρίες, έχετε τα χέρια σας βαμμένα με αίμα.

Εσείς, κύριοι και κυρίες, διδάξατε στον κόσμο ότι είναι εντάξει να αδικηθεί ο γκέι ή η λεσβία διότι δεν είναι ίσοι με εμάς, τους στρέιτ, τους φυσιολογικούς.

Εσείς, κύριοι και κυρίες, ακόμη κι αν περιστασιακά αποδέχεστε ότι δεν είμαστε άρρωστοι, ποτέ δεν μας δέχεστε ως ίσους.

Διδάξατε στα παιδιά ότι το ομοφιλόφιλο εν πειράζει να το περιπαίζουμε.

Διδάξατε στα ομοφιλόφιλα παιδιά ότι αν εκφράζονται όπως η φύση τους ορίζει εν εντάξει να τα περιπαίζουν.

Φτιάξατε μια κοινωνία, που αδικεί, υποαμείβει, ασκεί ψυχολογικό και σωματικό πόλεμο σε μια κοινωνική ομάδα της.

Το αίμα των ομοφυλόφιλων νέων που κρεμάζονται καθημερινά, είτε για να γλυτώσουν από αυτά που τους κάμνετε, είτε διότι πιστεύουν ότι λέτε αλήθειες είναι στα χέρια σας.

Το αίμα των ομοφυλόφιλων ατόμων που πεθαίνουν καθημερινά, από φόνους που κάνουν άτομα που θεωρούν ότι είναι εντάξει να σκοτώσουμε τον πούστη ή την λεσβία, είναι στα χέρια σας.

Το αίμα των χιλιάδων ψυχών, που πεθαίνουν από τα λόγια σας, είναι στα χέρια σας.

Εγώ, όπως, εκατομμύρια άλλοι είμαι μια ψυχή που πέθανε στα χέρια σας, από τα λόγια σας, από τις ιδέες σας.

Είμαι μια ψυχή που δεν έφαε ξύλο διότι εν μου φαίνεται. Τζαι διότι εν το είπα, άμπα τζαι φάω ξύλο (σωματικό ή ψυχικό).

Είμαι μια ψυχή που πίστεψε ότι είχατε δίκαιο. Ότι είμαι άρρωστος, ότι δεν είμαι καλό παράδειγμα, ότι βλάφτω την κοινωνία, ότι δεν κάμνω για να έχω μωρό, ότι εν καλύτερα να μεν εγενιούμουν ποττέ.

Είμαι μια ψυχή που δεν αυτοκτόνησε διότι με κράτησαν σχέσεις και άτομα στην ζωή.

Εγώ, όπως, εκατομμύρια άλλοι είμαι μια ψυχή που πέθανε στα χέρια σας, από τα λόγια σας, από τις ιδέες σας.

Εγώ έζησα.

Εγώ έμαθα.

Εγώ ξαναζωντάνεψα.

Εγώ είδα ότι τα πράγματα γίνονται καλύτερα όταν άτομα σαν εσάς γίνονται αδύναμα να επέμβουν στην ζωή μου.

Άλλοι δεν έζησαν.

Ελπίζω ότι τα βράδια κοιμάστε ήσυχοι. Όσο ήσυχοι κοιμάστε και την μέρα.

Καληνύχτα σας.

surprise

Πιάνεις την τσάντα σου τζαι σάζεσαι να φύς. Φορτώνεσαι τζαι φκένεις έξω να πάεις τζι πον να πάεις.

Τζαι σαν περπατάς θωρείς ποτσί ποδά. Έτσι τζι αλλιώς εν τόσο ωραίος τούτος ο τόπος που ακόμα δεν εσυνήθισες τούτα τα θεάματα στον δρόμο σου.

Σε κάποια φάση, σαν περνάς που έναν που τους ανεμόμυλους της πόλης γυρίζεις τζαι θωρείς τον. Αρέσκει σου όπως σου αρέσκει κάθε μέρα. Μετά γυρίζεις ίσσια πάλε για να μεν δώκεις πάνω σε κανένα στύλλο σαν παρπατάς.

Τζαι διερωτάσαι γιατί σήμερα μοιάζει λίγο διαφορετικός ο ανεμόμυλος; Τι θα μπορούσε να άλλαξε; Τι δεν επρόσεξες;

Μα… Αποκλείεται να είδες τούτο που νομίζεις ότι είδες… Πρέπει να εν παρεξήγηση. Απλά δεν γίνεται.

Εξαναγύρισες πολλά γλήωρα για να δεις.

Τελικά, εν καλά που είδες.

Πράγματι, σήμερα εβάλαν κάτι που δεν είχε τες άλλες μέρες.

Σήμερα, ανεμόμυλοι (και όχι μόνο) σε όλη την χώρα έχουν στολιστεί.

Υ.Γ.: Διερωτούμαι, οι άλλοι Κυπρέοι, Ελλαδίτες και ανατολίτες που εμεγαλώσαν με τον τρόπο που εμεγαλώσαμε, πως νιώθουν και τι σκέφτουνται όταν βλέπουν την στάση τούτης της χώρας.

Πορτρέτα Διακρίσεων

πουστιά

Δεν είμαι σίγουρος ότι θα ήμουν τόσο αυστηρός όσο ο Κυπρολέον αλλά αναμεταδίδω διότι έχει μιαν βάση.

Το ππουσλιηκκι (ορισμενων) γκευ

Εσιη ορισμενους γκευ που το παιζουν συγχισμενοι για την σεξουαλικοτητα τους. Παρακαλουν να ξυπνησουν μια καλη πρωιαν τζιαι να μεν εννεν γκευ. Καταστρωννουν σχεδια να γελασουν γυναικων να τους ερωτευτουν τζιαι να καμουν σεξ μαζι τους. Πολλοι καμνουν δεσμους με γενετζιες τζιαι πολλοι παντρευκουνται τζιολας. Τις νυχτες βουρουν στα δασουδκια για μια π*ππα με την βερα στο δακτυλο.

Εγιω θεωρω τουτους τους ανθρωπους ανεντιμους τζιαι παιρνουν το ππουσλιηκκι σε νεα επιπεδα. Οϊ μονο χρησιμοποιουν το κορμι μια κοπελλας για τις δικες τους αδυναμιες αλλα τζιαι την ψυσιη της.

Ιντα που σημαινει εισαι συγχισμενος? Αν καβλ*νεις με β*λλους τζιαι κ*λους πιστεψε με εν εσιη συγχιση το θεμα. Το μονο που συμβαινει οτι εν εισαι αντρας να αντιμετωπισεις την ζωη οπως σου ηρτε. Εισαι γκευ, εσιη ρατσισμο, εσιη χλευασμο τζιαι εσιη απομονωση. Να εισαι αντρας τζιαι να τα υποστεις μονος σου. Εννεν αναγκη να χρησιμοποιας ανθρωπινες ασπιδες, ανυποψιαστες κοπελλες χρησιμοιοντας τζιαι το κορμι τους τζιαι την ψυσιη τους.

Αντιλαμβανουμε τα περι κακουργας κοινωνιας για την απομονωση των γκευ τζιαι ποσο δυσκολο ενει. Οπως η παραβιαση της ψυσιης ενος αλλου ανυποψιαστου ανθρωπου εν πολλαπλασιο κακο. Ζησε την ζωη σου με εντιμο τροπο εναντι των αλλων.

Νομίζω ότι εν πιο σημαντικό να το λάβουν υπόψιν για παράδειγμα φίλοι και γονείς οι οποίοι πιέζουν ομοφυλόφιλα άτομα προς τέτοιες συμπεριφορές.

Σίγουρα όμως, και εμείς πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, αργά ή γρήγορα.

Εν μέρος της ζωής

Περιληπτικά:

Ζ: Πώς επέρασες ρε Η.;

Η: Πολλά ωραία κύριε…

Ζ: Έλα κάτσε δαμέ ρε… Πέ μου να δούμεν, πως ήταν;

Η: Άρεσεν μου πολλά κύριε. Ήταν πιο καλά που πέρσι. Αν αφήκουμεν λία πίσω, κατά τα άλλα ήταν τέλεια!

Ζ: Τι να αφήκουμεν πίσω;

Η: Ε… Τίποτε κύριε.

Ζ: Όι τίποτε… Πε μου να ξέρουμεν τζαι ‘μεις να γινούμεν πιο καλοί του χρόνου.

Η: Όι κύριε, εν τζαι είshεν να κάμει με σας.

Ζ: Η., αν κάτι δεν σας αρέσκει ή αν κάτι σας κάμνει να περνάτε πιο λίο καλά απ’ ότι θα περνούσατε αλλιώς φυσικά και έχει να κάμει με εμάς!

Η: Μα κύριε, ήταν με τους συγκάτοικους μου…

Ζ: Ε; Τι οι συγκάτοικοι σου;

Η: Εν θα πεις τίποτε;

Ζ: Εν θα πω.

Η: Ε…, εν τζαιν τίποτε, απλά… Περιπαίζουν με.

Ζ: Τι εννοείς;

Η: Ε… Πούστης πάνω, πούστης κάτω… Πιάσε το ένα μου, πιάσε το άλλο μου. Αλλά… Εν εντάξει. Εννοώ, συνηθίζεις. Εν τζαιν καινούριο τούτο για μένα. Τζαι στο σχολείο έτσι ένι. Μαθαίνεις. Εν μέρος της ζωής τούτα. Εν τζαι γίνεται να τα αφήνεις να σε κάμνουν να μεν περνάς καλά.

Ζ: Καλάν, του ομαδάρχη σου είπες του το;

Η: Όι, εν το ξέρει. Ούτε της μάνας μου το είπα. Εζήτησα να είμαι με τούτους. Διότι εγνωρίσαν μας που πέρσι. Τζαι πέρσι έτσι ήταν, μπορεί να ήταν τζαι χειρότερα. Αλλά φέτος που ήβρα τζαι άλλους που ήταν καλοί μαζί μου αποφάσισα ότι εν θα τους ζητήσω του χρόνου, εν να το αφήκω τυχαίο. Απλά, τούτοι μόνο περιπαίζουν με. Εφοούμουν ότι αν δεν τους εζητούσα εμπορούσε να έβρω χειρότερα. Όμως, σε κάποια φάση εσηζητήσαμεν το τζαι έκοψα τους το. Τζαι εψιλοπέτυχε. Όμως, μόνο τούτοι οι 3-4 ήταν. Κατά τα άλλα, είπα σου, επέρασα τέλεια! Τζαι θέλω πολλά να έρτω τζαι του χρόνου.

Ζ: Η. μου, έχεις δίκαιο, η παρουσία τέτοιων ανθρώπων είναι μέρος της ζωής, τζαι ο τρόπος που το χειρίζεσαι εν πολλά ώριμος, μπράβο σου. Αλλά να θυμάσαι ότι δεν πρέπει ποττέ να τους αφήκεις να σε πείσουν ότι έχουν δίκαιο…

Ένα παιδί 10 χρονών δεν θα έπρεπε να μπορεί να έχει τέτοια στάση. Τον άκουγα να μου μιλά με τόση ωριμότητα και δεν ήξερα πως να νιώσω.

  • Θυμό για τους συγκάτοικους του;
  • Θυμό για τους γονείς τους;
  • Θυμό για τους ομαδάρχες που δεν μπορέσαμε να το εντοπίσουμε;
  • Θυμό για τα πράγματα που πρέπει να έζησε αυτό το παιδί για να έχει αυτή τη στάση σε αυτή την ηλικία;
  • Θαυμασμό για την στάση που μπορεί να έχει ένα 10χρονο προς τέτοιες καταστάσεις;

Το συζήτησα και με τους άλλους ομαδάρχες (χωρίς να τους πω ποιος ήταν, όπως του υποσχέθηκα). Για να τους κάνω να έχουν πιο ανοικτές κεραίες την επόμενη φορά. Ίσως του χρόνου μπορέσουμε να κάνουμε την δουλειά μας καλύτερα.

Όμως, εμείς δεν θα είμαστε στο σχολείο, στην γειτονιά, στο φροντιστήριο…

Δεν θα έπρεπε να είναι αποδεκτή αυτή η μορφή του bulling. Νιώθω, δυστυχώς, ότι αυτή η μορφή θα είναι η τελευταία που θα μας απασχολήσει…

Και τώρα ανησυχώ. Τού είπα όλα όσα ήθελα; Τον έκανα να νιώσει ασφάλεια; Ίσως αυτό που του είπα να μπορούσε να παρερμηνευθεί σε «Δεν είσαι πούστης, παρέτα τους’ αντί σε ‘Δεν είσαι ανώμαλος, παρέτα τους’;