ο γιός του Άρη

Posts tagged ‘blogging’

και τώρα;

Έλειψα για καιρό από το διαδίκτυο. Αλλά…

Ήταν μια ωραία μέρα στην Λευκωσία. Δεν είχα κοιμηθεί σχεδόν καθόλου. Είχα ένα αφόρητα έντονο συναίσθημα ότι είχα ξεχάσει κάτι σημαντικό.

Δεν είχα όμως άλλη επιλογή. Συνάντησα τον Πρώτο στον σταθμό του Καπνού, δίπλα από το Φιλοξενία, για να πάμε μαζί στην Λάρνακα. Ήταν η πρώτη μου φορά που θα ταξίδευα από το νέο αεροδρόμιο της Λάρνακας.

Μπήκαμε σε αεροδρόμια, σε τρένα, σε δρόμους ξένους.

Και εγώ ακόμη δεν έχω συνειδητοποιήσει τι γίνεται. Ούτε καν τώρα. Τώρα που είμαι σε ένα καφέ όπου το διαδίκτυο που ‘δανείζομαι’, η θέα του ποταμού, ο κρύος καφές με σοκολάτα, το νερό (χ2) και το τοστ μου θα μου στοιχίσουν περίπου 5 ευρώ.

Η αρχή της νέας μου ζωής ήταν σίγουρα όταν είπα για τον προσανατολισμό μου για πρώτη φορά, στον Πρώτο. Τα δυναμικά δούλεψαν και σίγουρα άλλαξαν πολλά στην ζωή μου από τότε.

Αλλά τώρα,…

Τώρα είμαι μακριά.

Social Sciences Bell Tower

Image by Mark Sadowski via Flickr

Τώρα πρέπει να ενταχθώ στο πολύ διαφορετικό σύστημα ζωής που χαρακτηρίζει την κεντρική Ευρώπη.

Πρέπει να ζήσω μακριά από την οικογένειά μου και τους περισσότερους φίλους μου.

Πρέπει να βρω ένα υγιή τρόπο να διαχειριστώ την ‘κατεύθυνση της πυξίδας μου’ (όπως λέει και ο Πρώτος) σε ένα τόπο όπου κάποια πράγματα δεν πρέπει απαραίτητα να είναι επτασφράγιστο μυστικό.

Πρέπει να κλείσω τον υπολογιστή μου και να πάω να ζητήσω να μου βάλουν διαδίκτυο στο σπίτι για να μεν γυρίζω στα καφέ!

Η πόλη είναι ήσυχη, ωραία, γραφική, ερωτική (ή ίσως είμαι εγώ ο ερωτικός; τέλος πάντων).

Το πανεπιστήμιο εξαιρετικό στον κλάδο μου, μου ξαναζωντάνεψε το πάθος σε αυτό που σπουδάζω.

Έχοντας και τον Πρώτο να είναι πάντα δίπλα μου, να με αποδέχεται, να με στηρίζει και να με βοηθά, δεν έχω τίποτε να φοβάμαι. Ούτε καν το ότι δεν είμαι ακόμη σίγουρος πως θέλω να φτιάξω την νέα μου ζωή, διότι περί τέτοιας πρόκειται. Αρχίζω από την αρχή. Χωρίς προσδοκίες από κανένα.

Καλή αρχή.

Θα τα πούμε σύντομα.

Υ.Γ.: Ξέρει κανείς γιατί:
1. νοιώθω ότι δεν άλλαξε τίποτε; (μάλλον εν διότι ακόμα δεν έπνασα λίον!)
2. δεν νοιώθω καθόλου ότι θέλω να πάω πίσω;
3. νιώθω ότι έκατσεν μου πολλά τούτος ο τόπος; (λαλείς μιαν μέρα να είμαι και εγώ μετανάστης στο εξωτερικό;)

Advertisements

Αδράνεια;

Θέλω να γράψω. Μάλιστα νιώθω ότι έχω περισσότερη έμπνευση απ’ ότι συνήθως. Κατά την διάρκεια της ημέρας συναντώ τουλάχιστον 2-3 σκέψεις που θέλω να μοιραστώ.

Όμως, ξεχνώ… Χάνω την έμπνευση. Λες να είναι είναι ο ήλιος; Το φως; Η θερμότητα;

Πάντως, ούτε συγύρισα, ούτε δουλεύω στην διπλωματική μου, ούτε πακετάρω για το επόμενο ταξίδι…

Αχ…

Το Παρατηρητήριο του Χριστόφια…

Θυμίζει μου το παρατηρητήριο των πουλιών…!

Τέλος πάντων, εγραφτήκαν πολλά για τούτη την κατάσταση τζαι για τον Ξένιο που εβρέθηκε να συλλαμβάνεται.

Θέλω και εγώ να πω κάποια πράγματα αλλά ας τα πιάσουμε από την αρχή.

Πρώτα ήταν η Γη, όχι, άκυρο. Όχι από τόσο πίσω.

Το Παρατηρητήριο του Χριστόφια είναι ένα blog. Αν δεν ξέρεις τι είναι το blog γυρεύτου αλλού. Αν ξέρεις εν πιο λογικό πάντως διότι εν blog τούτο που θκιαβάζεις τωρά.

Τούτο το blog είναι… κάπως. Δεν είμαι fan του Χριστόφια όμως κάποια πράματα εν εκτός ελέγχου. Σε τούτο το blog εγώ νοιώθω ότι ο κόσμος βρίζει για να εκτονωθεί παρά για να παραθέσει επιχειρηματολογία. Τζαι μιλούμεν για χοντρές κουβένες. Που αναμένει κάποιος να ακούσει που ένα φανατισμένο 13χρονο.

Πρόσφατα, γράφτηκαν κάποια πράγματα για τον Μακάριο Δρουσιώτη που ο ίδιος θεώρησε ως απειλές κατά της ζωής του (δεν θα ασχοληθώ με το αν ήταν ή όχι, δεν είναι δικό μου θέμα).

Η αστυνομία μπήκε στο σπίτι του δικηγόρου Ξενή Ξενοφώντος η ώρα 6:30 το πρωί, του έπιασε τους υπολογιστές και τον συνέλαβε, ή όπως μάθαμε μετά τον πήραν για ανάκριση.

Μετά, άρχισε μια κόντρα στα blogs για το κατά πόσον έπρεπε ή όχι να γίνει αυτό το πράγμα και άρχισαν να μαλώνουν οι υπέρ με τους κατά.

Εμένα όμως, κάτι δεν μου αρέσει στον τρόπο που έγιναν αυτά τα πράγματα. Πώς έφτασε η αστυνομία στον Ξενή. Το blogspot, η υπηρεσία φιλοξενίας του εν λόγω blog δεν δίνει τις ΙΡ (ηλεκτρονικές προσωπικές διευθύνσεις) των μελών της εκτός εάν κατηγορούνται για σοβαρά αδικήματα (στα οποία δεν συμπεριλαμβάνεται η δυσφήμιση). Έτσι κι αλλιώς όμως, εάν το ΙΡ το έβρισκαν από το blogspot το blog θα το είχαν κατεβάσει, δεν νομίζω ότι το google θα επέτρεπε κάτι διαφορετικό.

Εναλλακτική θα ήταν να βρήκαν αυτές τις πληροφορίες από τον ISP (Cytanet, PrimeTel, κ.τ.λ). Όμως, εάν δεν είχαν ΙΡ και ο ISP μπόρεσε να τους δώσει τέτοια στοιχεία τότε μιλάμε για χοντρό φακέλωμα. Μιλάμε όχι μόνο για καταχώρηση του ποιος έχει ποια ΙΡ σε ποια χρονική στιγμή αλλά και της ίδιας της κίνησης του διαδικτύου. Δεν θέλω να πιστέψω ότι γίνεται αυτό το πράγμα.

Αυτό όμως, αφήνει μόνο μια επιλογή. Να επιάν μιαν ψιλήν που μιαν πληροφορία. Μια πληροφορία είναι αρκετή για να λαλείς ότι έπιασες τον Διαχειριστή του blog; Κύριε Ελέησον πλέον…

Θέλω πολύ να μάθω εάν υπήρχε ISP μπλεγμένος. Αν όχι κάτι άλλο για να φύγω από αυτόν. Το απόρρητο των πελατών είναι σημαντικό. Εάν πήγαν με ένταλμα δικαστηρίου και συγκεκριμένη ΙΡ προς αναζήτηση (που δεν το βλέπω) είναι άλλο θέμα.

Όμως, το να μπαίνεις στο σπίτι του άλλου η ώρα 6 το πρωί εμένα δεν μου λαλεί ότι έθελες απλά να προλάβεις πριν να πάει δουλειά διότι λυπάσαι τον να τον φέρεις πίσω.

Είναι πολύ σημαντικό να προστατευθεί η ελευθερία του λόγου και της ανωνυμίας στα blogs. Αυτό είναι που τα κάνει διαφορετικά. Τα ΜΜΕ εν να τρων που πάνω τους όταν καταλάβουν τι έχουν να πάθουν από τα blogs. Οι πολιτικοί χάνουν τον έλεγχο της πληροφορίας. Η δημοκρατία εφαρμόζεται εναλλακτικά.

Δεν είναι ότι ο χώρος των blogs είναι χώρος αναρχίας όπως έλεγε το κείμενο του Φιλελευθέρου. Είναι χώρος ελευθερίας. Και αυτό μπορεί να διαχωριστεί. Διότι το να μπαίνεις στο σπίτι κάποιου τόσο εύκολα δεν είναι κάτι που δικαιολογείται να κάνεις διότι κάποιος που δεν ξέρεις έγραψε ένα μήνυμα σε ένα μπλόκ που υποψιάζεσαι ότι είναι δικό του.

Τόσες και τόσες χώρες βρήκαν λειτουργικούς τρόπους να το δουλέψουν. Εμείς γιατί δεν μπορούμε δηλαδή;

Τέλος, θέλω να πω ότι κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ένα κείμενο που ψιλοπεριγράφει την κατάσταση και μοιάζει γραμμένο ως ανακοίνωση της αστυνομίας. Ελπίζω, Θεέ μου, να μην είναι. Όταν λες ότι κάποιος έργραψε κάτι σε ένα blogspot τότε φανερά δεν ξεχωρίζεις το blog από το blogspot και δεν ξέρω τι κάνεις στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος…

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι τα blogs σε καθεστώτα δικτατορικά είναι ένας από τους λίγους τρόπους που ενημερωνόμαστε για το τι ακριβώς γίνεται. Γι’ αυτό και οι εταιρίες δεν δίνουν αυτά τα στοιχεία για δυσφήμιση, για να προστατεύσουν ζωές. Και εάν τα καταφέρνουν σε δικτατορικά καθεστώτα γιατί δεν τα κατάφεραν στο δικό μας;

Δε το τζαι τούτο τζαι εν καλό: Τούτο

Κλείνω, ενώνω, μετακομίζω

Όταν πρωτοάρχισα πριν μπόλικο καιρό να γράφω σε τούτα τα blogs ένοιωσα την ανάγκη να διαχωρίσω κάποια πράγματα.

Όμως, στην πραγματικότητα είναι όλα μέρος μου. Έτσι, κλείνω τα άλλα blogs μου και αρχίζω να τα γράφω όλα εδώ.

Συγυρισμένα, και φρόνιμα.

Τα προσωπικά μου μαζί με τις πολιτικές μου θέσεις. Η κριτική μου μαζί με την κοινωνική βρώμα…