ο γιός του Άρη

surprise

Πιάνεις την τσάντα σου τζαι σάζεσαι να φύς. Φορτώνεσαι τζαι φκένεις έξω να πάεις τζι πον να πάεις.

Τζαι σαν περπατάς θωρείς ποτσί ποδά. Έτσι τζι αλλιώς εν τόσο ωραίος τούτος ο τόπος που ακόμα δεν εσυνήθισες τούτα τα θεάματα στον δρόμο σου.

Σε κάποια φάση, σαν περνάς που έναν που τους ανεμόμυλους της πόλης γυρίζεις τζαι θωρείς τον. Αρέσκει σου όπως σου αρέσκει κάθε μέρα. Μετά γυρίζεις ίσσια πάλε για να μεν δώκεις πάνω σε κανένα στύλλο σαν παρπατάς.

Τζαι διερωτάσαι γιατί σήμερα μοιάζει λίγο διαφορετικός ο ανεμόμυλος; Τι θα μπορούσε να άλλαξε; Τι δεν επρόσεξες;

Μα… Αποκλείεται να είδες τούτο που νομίζεις ότι είδες… Πρέπει να εν παρεξήγηση. Απλά δεν γίνεται.

Εξαναγύρισες πολλά γλήωρα για να δεις.

Τελικά, εν καλά που είδες.

Πράγματι, σήμερα εβάλαν κάτι που δεν είχε τες άλλες μέρες.

Σήμερα, ανεμόμυλοι (και όχι μόνο) σε όλη την χώρα έχουν στολιστεί.

Υ.Γ.: Διερωτούμαι, οι άλλοι Κυπρέοι, Ελλαδίτες και ανατολίτες που εμεγαλώσαν με τον τρόπο που εμεγαλώσαμε, πως νιώθουν και τι σκέφτουνται όταν βλέπουν την στάση τούτης της χώρας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: