ο γιός του Άρη

Ανοίγει την πόρτα και μπαίνει μέσα.

Ζ – εγώ

Φ – η φίλη

Π – ο πρώτος

italics για σκέψεις και σημειώσεις


Ζ – Φ. μου, θυμάσαι που μου είχες πει κάποτε ότι όσοι/ες gay που σου το είπαν, σου συστήθηκαν ως bi;
Φ – Ναι!
Ζ – Ε, εγώ δεν είμαι bi!
Φ – Ξέρω το!
Ζ – Γαμώτο! Έθελαν να σε εκπλήξω λίγο… Να μην το περιμένεις
Φ – Καλά, τωρά προσπαθείς να μου πεις ότι είσαι gay;
Ζ – Ε,… Ναι…
Φ – Τούτος εν ο καλύτερος τρόπος που εσκέφτηκες για να μου σπάσεις το πρότυπο; Αφού είπα σου, το dar μου εν έκαμεν ποττέ λάθος… Πιάννω τα τούτα, τζαι ναι, εν προκαταλήψεις αλλά μια χαρά δουλεύκει ως τωρά. Τζαι εν θα μου το σπάσεις με έτσι κόλπα.
Ζ – Συγνώμη, δηλαδή δεν με πιστεύκεις;
Φ – Όχι Ζεφυρε μου… Αφού μου το λαλείς εσύ εγώ πιστεύκω σε…
Ζ – Κόρη αθεόφοβη, τόσο ποτούτο να τα καταφέρω να σου το πω… έshει ούλλη νύχτα που προσπαθώ τζαι εσύ δεν με πιστεύκεις…; Πρώτε, μίλα!
Π – Ε… Φ. πραγματικά νομίζεις ότι αστειεύκει σε…;
Φ – Όχι πρώτε μου… Αφού μου το λαλεί…
Ζ – Ε, δεν είμαστε καλά. Περιπαίζει με… Εντάξει, ας το πιάσουμε σιγά σιγά. Ναι, είμαι και ναι δεν σε περιπαίζω… Κάμε το λίον process πέρκει σου κάτσει…

[…κενό…]

Ζ – Θέλεις να πεις κάτι;
Φ – Ε… Εντάξει, δεν το περίμενα… Δεν το είδα να έρχεται… Ε; Καλάν…
Ζ – Μα, τι γίνεται πλέον μαζί σας; Τι έχετε ούλλοι με το ‘ε, καλάν;’
Φ – Μάνα μου Ζέφυρε μου, συγκινεί με που είμαι μέσα στα άτομα που νιώθεις ότι θέλεις τζαι μπόρεις να το πεις… Ευχαριστώ.
Ζ – Τωρά εν να έρκεσαι σε μένα για ενδυματολογικές εισηγήσεις;
Φ – (Αντίστοιχο ειρωνικό βλέμμα, συνοδευόμενο από μια ελαφρά ανύψωση του φρυδιού) Ούλλα τζι ούλλα, τούτο δεν το έshεις… Θέλεις φαϊ;


Καλάν, τούτον ήταν;

Έρχομαι σπίτι και σκέφτομαι ότι ενώ οι εμπειρίες είναι καλές (καλά, μεν φανταστείτε τζαι ‘εμπειρίες’ θκιό ένουν), συνεχίζω να είμαι shεσμένος κάθε φορά που θα το κάμω. Νομίζω φκαίνει τζαι η πίεση μου… (τζαι νομίζω ότι οι εμπειρίες εν καλές διότι εν τζαι οι επιλογές ατόμων καλές)

Έρχομαι και κάθομαι να γράψω αυτό το κομμάτι και διαβάζω ΕΔΩ ότι ένας 14χρονος παραδέχθηκε συμμετοχή σε ξυλοδαρμό 19χρονου ομοφυλόφιλου μαθητή και ΕΔΩ ότι πρόσφατη δολοφονία 16χρονου μοιάζει να κρύβει ομοφοβικά κίνητρα.

Τώρα θυμάμαι γιατί φοβάμαι κάθε φορά…

Advertisements

Comments on: "Θέλεις φαϊ;" (4)

  1. Χαχα, το πρώτον κομμάτιν είχε πλάκα, τζιαι σόριν αν δεν έθελες να φανεί έτσι…

    Νομίζω ότι τζιαι με το δικό μου άουτινκ κάπως έτσι εγινήκεν. Επερίμενα μιαν πιο έντονην αντίδρασην, είτε καλήν είτε όι.

    Για το δεύτερον, ευτυχώς ως τωρά εν άκουσα κάτι τόσον ακραίον στην Κύπρον, αλλά ποιος ξέρω αν τέθκοια θέμετα έν θάφκουνται που τα ίδια τα θύματα…

  2. Ακόμα τζαι αν δεν έθελα να έχει πλάκα δεν είχα επιλογή.
    Μπορεί το κείμενο να είναι λίγο περιληπτικό του τι ακριβώς ειπώθηκε αλλά πραγματικά η συζήτηση ήταν έτσι… Ακόμα τζαι τσίνην την ώρα εγέλουν….

  3. επανήλθα και γω ονλάιν, μετά από μικρή (?) απουσία και διαβάζω αυτή σου την ανάρτηση.

    θίγεις δύο θέματα. Το πρώτο καταλήγει με την αφοπλιστική ερώτηση «Καλάν, τούτον ήταν;»

    από τη μια μου θυμίζει την πρώτη (και αρκετές επόμενες) φορές του κάμινγκ άουτ μου. Και χαίρομαι που το ανακάλυψες σχετικά νωρίς κι εσύ. Ναι, τούτον ένη. Οι άνθρωποι γύρω μας, και ειδικά άνθρωποι στους οποίους θα νοιώσουμε την ανάγκη να κάνουμε κάμινγκ άουτ (τους οποίους εξ ορισμού τους νοιώθουμε πιο κοντά μας), γενικώς γνωρίζουν και καταλαβαίνουν αρκετά πράγματα. Πες το γκέυνταρ τους, πες το διαίσθηση, πες το ότι θες, το γεγονός παραμένει ότι αντιλαμβάνονται την «ιδιαιτερότητα» του καθενός μας. Από εκεί και πέρα, το πως θα αντιδράσουν και πως θα το επεξεργαστούν γενικά, επαφήεται στο τι αντιλήψεις έχουν και τι μυαλά κουβαλούν.

    πάντως, πιο μεγάλη χαρά μου προκαλούν αντιδράσεις τύπου «μα εσύ? αποκλείεται!» και όχι επειδή χαίρομαι ότι «δε μου φαίνεται». Αλλά για τον λόγο ότι καταλαβαίνουν επιτέλους ότι ένας γκέυ άντρας δεν είναι (κατ’ανάγκη) το στερεότυπο που έχουν συνηθίσει στο μυαλό τους. Και τέτοιου είδους αντιδράσεις μου ήρθαν από πολύ διαφορετικούς μεταξύ τους ανθρώπους.

    και το πιο πάνω χέεται και με τη δεύτερη σου τοποθέτηση: «Τώρα θυμάμαι γιατί φοβάμαι κάθε φορά…». Την οποία τοποθέτηση, δε στο κρύβω, αλλά με έπιασε ένα σφίξιμο στο στομάχι όταν τη διάβασα… Τι είναι ο φόβος? Στη βάση του είναι ένας και μοναδικός από την απαρχή της δημιουργίας της ζωής στη γη. Ο φόβος είναι μόνο και πάντα και παντού φόβος για το άγνωστο. Δεν υπάρχει άλλου είδους φόβος, πιστεύω. Το γνωστό δεν το φοβόμαστε. Γι’αυτο, να ξέρεις, με κάθε κάμινγκ άουτ που κάνουμε είναι σα να ανάβουμε ένα κερί στο σκοτάδι που ονομάζεται άγνωστο. Όσο περισσότερο και όσοι περισσότερο αντιλαμβάνονται ότι ένα ΛΟΑΔ άτομο μπορεί κάλλιστα να είναι ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος γύρω μας, τόσο περισσότερο θα συνεχίζουν να εκλείπουν γεγονότα που θα σε κάνουν «να φοβάσαι κάθε φορά».

    δε ξέρω αν είναι ενδυνάμωση να σου πω ότι «ό,τι δε σε σκότώνει, σε κάνει πιο δυνατό», αλλά άμα το σκεφτείς, νομίζω θα συμφωνήσεις ότι έχω δίκιο.

    καλή προσαρμογή στα νέα σου δεδομένα και πάντα δυνατός 🙂

    καλή βδομάδα εύχομαι επίσης!

  4. Ρεγγίνο, έγραψες!

    Δεν έχω τίποτε να προσθέσω, να απαντήσω ή να σχολίασω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: