ο γιός του Άρη

Οι άμυνες του οργανισμού έχουν εκπληκτικές δυνάμεις. Συνήθως τις κατηγορούμε και τις δαιμονοποιούμε γιατί μας κέρδισε η άποψη ότι η χρήση τους μας οδηγεί σε νευρώσεις, σε εκτός της πραγματικότητας και κοινής αντίληψης, κόσμους.

Όμως, ξεχνούμε ότι ο Θεός (ή η φύση, ή τα γονίδια, ή η τύχη, ή όποιος άλλος θέλετε) τις έβαλε εκεί για ένα λόγο. Για να μας προστατεύουν από τα πράγματα που δεν αντέχουμε.

Η υπερβολική τους χρήση μπορεί πράγματι να μας κάνει να χάσουμε την επαφή μας με την πραγματικότητα. Η περιορισμένη, όμως, μπορεί να μας δώσει τον χρόνο που χρειαζόμαστε για να χωνέψουμε κάτι. Να το εμπεδώσουμε σιγά-σιγά και μετά να το αντιμετωπίσουμε με τον πιο σωστό τρόπο. Όταν θα είμαστε έτοιμοι. Η απουσία τους σε αυτή την περίπτωση θα σήμαινε να προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε κάτι και, ίσως, να καταρρεύσουμε.

Πότε όμως τις περιορίζουμε;

Υπάρχει κάτι που θέλω να πω. Ή έστω να το γράψω. Αλλά δεν μπορώ. Μου πήρε χρόνια να το υποπτευθώ. Χρόνια να το καταλάβω. Χρόνια να το αποδεχτώ. Και ακόμη δεν το είπα. Όχι απλά δεν το είσαι κάποιον. Δεν το είπα ούτε καν του εαυτού μου. Ακόμη δεν μπόρεσα να το πω δυνατά, να με ακούσω να το λέω. Δεν το γυρίζει η γλώσσα μου. Και εδώ και ώρα προσπαθώ να το γράψω αλλά τα δάχτυλα μου αρνούνται να οδηγηθούν σε αυτά τα πλήκτρα…

Πότε θα μπορέσω άραγε να το γράψω ολοκληρωτικά;

Πότε θα μπορέσω άραγε να το δεχθώ πραγματικά;

Πότε θα μπορέσω να το πω ειλικρινά;

Πότε θα μπορέσω άραγε να με δεχθώ πραγματικά;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: