ο γιός του Άρη

Πόσο συχνά χανόμαστε μεταξύ των ιδιοτήτων μας;

Μπορεί να είμαστε αστυνομικοί αλλά και συγγενείς.

Μπορεί να είμαστε στρατιωτικοί αλλά και γνωστοί.

Μπορεί να είμαστε δάσκαλοι αλλά και γονείς.

Μπορεί να είμαστε ψυχολόγοι αλλά και φίλοι.

Ρόλοι που αλληλοσυγκρούονται. Ρόλοι που πρέπει να διαχωρίζονται. Ρόλοι που είναι δύσκολο να συνδυάζονται.

Νοιώθω ότι έχω πέσει στην παγίδα. Προσπάθησα σκληρά να διαχωρίσω τις ιδιότητές μου. Και σε μεγάλο βαθμό το πέτυχα.

Εκεί που μου χάλασε το σύστημα, εκεί όπου χαλά στους περισσότερους υποθέτω, είναι στις προσδοκίες. Προσδοκίες των άλλων. Προσδοκίες ενοχλητικές που μου στερούν το δικαίωμα να συμπεριφέρομαι όπως νοιώθω.

Πράξεις μου που διεκπεραιώνονται από τον ένα ρόλο επιρρίπτονται στον άλλο. Δεν μπόρεσα να πείσω το περιβάλλον για το ότι η προς αυτό συμπεριφορά μου προέρχεται από τον ένα, και μόνο, ρόλο.

Ο αστυνομικός δεν ξέρει πως να πείσει τους συγγενείς ότι είναι ο ίδιος που ήταν και πριν. Αλλά δυσκολεύεται και να τους εμπεδώσει το ότι το σωστό είναι να τους κόψει το εξώδικο όταν τους βρει στον δρόμο.

Ο στρατιωτικός αδυνατεί να εξηγήσει ότι είναι καλός άνθρωπος, κι ας μην προσφέρει τις μεταθέσεις που του ζητούνται.

Ο δάσκαλος δεν μπορεί να πείσει ότι διδάσκει στο μαθητή του και όχι στο παιδί του. Δυσκολεύεται να πείσει τον εαυτό του, πόσο μάλλον το παιδί του.

Και ο ψυχολόγος δεν έχει την ευκαιρία να δείξει ότι τα βήματα επικοινωνίας και συμπαράστασης προς τους φίλους δεν στέλνονται από τον ψυχολόγο αλλά από τον φίλο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: